Aanbestedingen haalt kwaliteit taxisector naar beneden

Zorgaanbieder Achmea is een grote aanbesteder in het contractvervoer. Momenteel rijdt de BIOS-groep uit Rotterdam voor Achmea, maar vanaf juni 2012 wordt dat Connexxion Taxi Service (CTS). Wat je nu dus ziet is dat een vervoerder, de BIOS-Groep in dit geval, die weigert om ritten tegen een te lager prijs te rijden omdat anders de arbeidsvoorwaarden in het geding komen, daar voor gestraft wordt. Verlies Met CTS is niets mis, integendeel, het is zelfs een goede vervoerder. Maar zij kunnen het zich veroorloven om ritten met verlies te rijden omdat ze zo gigantisch groot zijn. Een aantal kleine taxibedrijven die in het land aanbestedingen hebben gewonnen, heb ik dit ook zien doen. Maar zij zullen wel in de problemen komen. Dat vertaalt zich doordat chauffeurs te weinig uren uitbetaald krijgen en dat er meer flexkrachten dan vaste krachten in dienst worden genomen. En als het echt mis is wordt er geen pensioen meer afgedragen aan het pensioenfonds door de werkgever. Kwaliteit Aanbestedingen, marktwerking en gesubsidieerd vervoer haalt de kwaliteit in de taxisector naar beneden. Daar strijden wij als FNV Bondgenoten al jaren tegen. Wij zijn juist op weg naar een kwaliteitsverbetering en inhaalslag met meer opleidingen en meer loon voor chauffeurs. Van der Meer Taxi Van der Meer Taxi uit Zeeland heeft het eveneens Zeeuwse Taxi Junior overgenomen. Tenminste, zo zien wij dat. Van der Meer is in de veronderstelling dat dit niet zo is en heeft de chauffeurs van Taxi Junior nieuwe, tijdelijke contracten aangeboden. ‘En dat mag niet bij overgang van onderneming. Werknemers hadden hun oude contracten moeten behouden, nu zijn zij flink in de maling genomen. Alle chauffeurs die te maken hebben met een bedrijfsovername, raad ik daarom aan eerst contact op te nemen met een taxiconsulent, zo weet je waar je aan toe bent en wat je rechten zijn. Aethon uitzenbureau Bij Aethon werken zo’n 350 studenten als taxichauffeur. Bij gesprekken met hen in verschillende bedrijven bleken de studenten die nog in de jeugdschalen van de cao zaten flink hoger loon te ontvangen maar bij de studenten boven 23 jaar juist het tegenovergestelde. Gelukkig was een gesprek met Aethon voldoende om dit misverstand uit de wereld te helpen. Zij hebben allen een correctie gekregen en hun loon is aangepast. De jongere studenten blijven boven de jeugdloonschalen verdienen en dat mag omdat de taxi een minimum cao kent. Geheim Tot slot ben ik druk bezig met een geheime actie voor zo’n 460 chauffeurs. Ik kan er niet veel over zeggen, behalve dat deze actie voor kerst plaatsvindt…

Flexibiliteit en onzekerheid

De baas neemt risico en heeft winst of verlies. Loonslaven hebben geen risico, zou je denken. Van de 24 uur per dag geef je er 8 aan de baas en daarvoor ontvang je salaris.

In de taxisector zijn er bazen die daar toch anders over denken. De Taxibiz is zo riskant dat bazen het verlies risico met je delen. Vaak zelfs zonder dat je dat in de gaten hebt. En als je klaagt dan wordt je verweten dat je je maar wat flexibeler op moet stellen.

Voorbeeld 1: Willem
Hij heeft een contract van 15 uur in de week. Hij heeft het hele jaar al 35 uur per week gewerkt. Nu loopt het werk terug en Willem wordt maar voor 3 uur per dag opgeroepen. Een ritje in de ochtend en een ritje in de middag. Willem is ten einde raad wanneer hij bij de bijstand aankloppen.

Voorbeeld 2: Jans
Zij heeft een parttime contract van 20 uur in de week. Gemiddeld werkt ze 4 uur per dag. Elke maand komt zij één of meer uur tekort op haar loonstrook. Die heeft de werkgever “gecorrigeerd” omdat de routeplanner minder tijd aangeeft dan wat Jans op haar rittenstaat noteert. Jans is vooral boos omdat zij bij voorbaat voor een leugenaar en dief wordt uitgemaakt en om haar geld te krijgen moet zij haar onschuld bewijzen.

Voorbeeld 3: Ali
Hij werkt fulltime en als het kan, werkt hij over. Alle uren spaart hij op voor een lange vakantie. Hij krijgt zijn salaris netjes uitbetaald. Maar als er minder werk is dan verdwijnen uren van zijn vakantiesaldo. Ali is behoorlijk van streek als zijn vakantie niet doorgaat.

Deze voorbeelden zijn geen uitzonderlijke gevallen. Ze komen bij heel veel taxibedrijven voor en bij sommige zelfs veelvuldig.

Iedereen voelt wel aan dat je zo niet met mensen om moet gaan. Maar welke wetten en regelgeving beschermen deze werknemers?

Arbeidstijdenwet:
Werkgever dient vier dagen van te voren het arbeidspatroon kenbaar te maken. Die uren stelt hij samen met de werknemer vast en die uren hoort hij ook uit te betalen.

Burgerlijk Wetboek: wet rechtsvermoeden arbeidsomvang:
Wanneer je drie maanden achtereen een bepaald aantal uren werkt heb je dezelfde rechten als iemand met een contract van hetzelfde aantal uren.

De vakantiewetgeving: en boerenverstand:
Niemand mag zomaar aan jouw vakantie uren komen. Alleen wanneer jij vakantiedagen aanspreekt wordt je saldo verminderd.

Contract:
De werkgever is gehouden om altijd jouw contracturen uit te betalen ook al is er minder werk voorhanden.

Dat is maar een greep uit de vele wetten die werknemers beschermen. Die bescherming is ook hard nodig omdat je hiërarchisch onder je werkgever staat. De werkgever staat in een positie om misbruik te maken van zijn ondergeschikten. In de taxisector komt dat vandaag de dag nog te vaak voor.

Dat is heel fout. Ten eerste omdat het onrechtvaardig is maar niet minder fout omdat bedrijven waar werknemers hun recht niet halen, zich nooit zullen verbeteren.

Het is dus goed om je baas erop aan te spreken wanneer een dag voor je dienst je begintijd wordt veranderd of wanneer je niet te horen krijgt tot hoe laat je beschikbaar moet zijn.

Het is je plicht om te eisen dat de baas jou van werk voorziet in dezelfde omvang van de voorgaande drie maanden. Met minder hoef je geen genoegen te nemen. Je kunt het desnoods via de rechter vorderen.

Het is broodnodig dat je al je gewerkte uren minutieus bijhoud en bewaart. Controleer elke maand dat alle uren uit worden betaald.

Eis een duidelijk vakantieoverzicht en controleer deze.

En zorg niet alleen dat alle contracturen uitbetaald worden maar ook dat je contract dezelfde omvang krijgt als je werkelijke aantal gewerkte uren.

uren = contract = rooster = salaris

Hoe makkelijk kan het zijn

Je contract uren ophogen, goed voor jouw, goed voor de sector

De spitsdrukte is in ons land onvermijdelijk. Soms honderden kilometers blik dat bumper aan bumper op weg is naar bestemming. Taxichauffeurs weten op die momenten meestal de snelste route te vinden. Busjes vol met kinderen rijden straatje in straatje uit. Zieken gehandicapten en ouderen komen ook door de spits op tijd bij dagbesteding polikliniek en andere instellingen aan. Als het rustig is op de weg na 10:00 uur dan staan de scholierenbusjes bij de chauffeur voor het huis, klaar om ’s middags weer de weg op te gaan.

Soms is er ander werk tussendoor maar in de schoolvakanties bijvoorbeeld staan deze chauffeurs niet ingedeeld. Dat kan een probleem zijn voor een regelmatig salaris. Niet een probleem dat gisteren is ontstaan en de oplossing bestaat ook al jaren in een specifieke contractvorm genaamd de jaarurenregeling. In het kort komt de regeling erop neer dat +/- 40/52 van het jaarsalaris in 12 maandelijkse porties worden uitbetaald. De vakantiedagen worden ook maandelijks uitbetaald in een percentage van het salaris, omdat de chauffeurs in de schoolvakanties vrij zijn. Zo heeft hij of zij een vast inkomen elke maand.

De contracten zijn meestal tussen de 15 en 20 uur per week. Naast de schoolchauffeurs zijn er veel reguliere chauffeurs met een parttime contract van dezelfde grootte. Alle vast contract uren worden aan het einde van de maand betaald en het extra werk of meer uren worden een maand later betaald.

Een doorn in het oog van de vakbond is dat er nog te veel werkgevers zijn die hele lage contracten aanbieden terwijl elke week meeruren gemaakt worden. Er wordt zelfs verwacht van de chauffeur dat die meeruren wordt gewerkt.

Ik ga zo vertellen waarom de vakbond dat een kwalijke zaak vindt maar eerst wordt de vraag beantwoord waarom de werkgevers ermee weg komen. De reden daarvoor is complex. Ten eerste zijn veel chauffeurs niet geheel afhankelijk van het loon uit de taxi. Er werken veel gepensioneerden, huisvrouwen en herintreders in de sector die in de positie zitten dat ze niet de moeite willen nemen om hun rechtspositie op te eisen. En als zij dat wel doen dan kan het werk echt onaangenaam gemaakt worden door de werkgever. Denk aan foute roosters, je vaste klanten/schoolkinderen kwijtraken of de verzoeken worden gewoon genegeerd of geweigerd. Zetten de werknemer zijn verzoek door dan is er altijd het moment van het aflopen van het tijdelijk contract en deze wordt dan niet verlengd. De werkgever heeft dus een behoorlijk sterke machtspositie.

Dan volgt de vraag wat is het belang van een weekgever om contracten lager te houden dan wat er in de praktijk wordt gereden? Oftewijl, de doorn in het oog.
De werkgever vangt rente over al het salaris dat een maand later wordt uitbetaald.
Het is moeilijker voor de chauffeur om de meer gemaakte uren te controleren en de werkgever kan daarmee makkelijk sjoemelen. Gevolg is dat niet alle gewerkte uren worden uitbetaald.
Loon bij ziekte is ingewikkelde materie. De werknemer heeft in geval van arbeidsongeschiktheid in principe recht op het gemiddelde over het salaris van de laatste dertien weken. Maar al te vaak worden alleen de cotract uren uitbetaald.
Wat ook al te vaak voorkomt is dat de pensioenafdracht alleen over de contracturen plaatsvindt en dat behoort over alle gewerkte uren afgedragen te worden.
De werkgever speelt verdeel en heers en de chauffeurs doen hun mond niet open, ook niet bij ander onrecht of misstand.
In de vakantie worden ook alleen de contracturen vaak uitbetaald en zelfs, met het vakantiegeld, worden er misrekeningen gemaakt.

Het wordt echt pas triest voor de chauffeur wanneer het werk door verlies van een aanbesteding aan een ander bedrijf wordt verloren. De betrokken chauffeurs gaan dan alleen met hun contracturen over en raken een groot deel van hun inkomen kwijt.

Zulke werkgevers concurreren op arbeidsvoorwaarden met gezonde bedrijven. Deze laatste verdwijnen steeds vaker van de markt omdat het vechten is tegen de bierkaai.

Het is niet makkelijk om in de taxisector op te komen voor je rechten. Maar het is de verantwoordelijkheid van elke chauffeur om dat toch te doen. Voedt je werkgever op, wijs hem op de wet. De vakbond helpt je daarbij. Zo kun je bij de taxiconsulent een voorbeeldbrief vragen om je werkgever te verzoeken danwel te eisen dat je contract wordt opgehoogd. Op de site kun je ook urenregistratie formulieren vinden. Hiermee kun je zelf goed bijhouden welke uren je recht hebt op salaris. Zo doe je jezelf recht aan en zorg je ervoor dat goede bedrijven niet uit de sector worden weggeconcurreerd.

Samen kunnen we de sector verbeteren en dat begint altijd bij jouw eigen situatie. Je collega’s kun je het eerst helpen door ze te wijzen op de mogelijkheden om te krijgen waar ze recht op hebben.

De gijzelende tas

Na maanden van onzekerheid kwam er eindelijk zicht op loon voor 37 medewerkers van MPV taxi uit Voorschoten. De UWV had een bijeenkomst bij MPV georganiseerd om iedereen als werkzoekende in te schrijven en om de WW uitkeringen te regelen. Wat nog geregeld moest worden was de faillissementsuitkering. En om die reden sloot ik mij aan bij de bijeenkomst. Gewapend met machtigingen om namens de werknemers het faillissement aan te vragen heb ik, aansluitend op de intake van de UWV, de tekorten van het salaris ingevuld op de machtigingen en deze laten ondertekenen.

 

Ik was bijna klaar toen de werkgever binnen stapte en iedereen die getekend had of wilde tekenen het pand uit zette. Het invullen van de papieren zette zich dus buiten op de stoep voort. Het was prachtig weer maar dat kon de kilte die de medewerkers voelden niet uit de lucht halen. “Schande “ riepen ze. “Hij had zelf allang het faillissement aan moeten vragen in plaats van ons zolang op ons geld laten wachten.”  Toen alles ingevuld en ondertekend was en iedereen opgestapt was , ben ik ook in de auto gestapt naar Rotterdam. Op kantoor aangekomen mistte ik opeens mijn tas. Die was met alle tumult op de stoep blijven staan. Linéa recta weer terug naar Voorschoten ( ongeveer drie kwartier rijden) belde ik onderweg de politie om mijn vermiste tas op aan te melden. En een werknemer van MPV ook gebeld omdat hij vlakbij woont. Hij is direct naar het pand gegaan en stond me op te wachten toe ik aankwam.

 

Maar ook de werkgever stond me op te wachten. Hij meldde mij dat mijn tas was gegijzeld. Ik kon het terug krijgen indien ik losgeld zou betalen in de vorm van de aanvragen voor het faillissement. Deze had ik gelukkig in mijn auto liggen. Uitgesloten riep ik en ik heb een half uur nog met hem staan praten in de hoop aan zijn verstand te brengen dat dit echt niet kon. Maar helaas moest ik de politie inschakelen om de tas uiteindelijk terug te krijgen. Toen de twee agenten na tien minuten naar buiten kwamen met de tas kwam een hele boze Chris Bakker, want zo heet deze werkgever, achter ze aan. En net als de bond en de vervelende leden, de concurrenten en de belastingdienst en het sociaal fonds taxi en het pensioenfonds had nu ook de politie alles fout gedaan.

Ze hebben hem weer terug gewezen naar zijn eenzaam kantoortje met de woorden “Meneer Bakker we hebben nu echt genoeg van u!”

Mijn gevoel hadden ze daarmee niet beter kunnen verwoorden.

 

Inmiddels heeft het pensioenfonds het faillissement aangevraagd met 15 steunbetuigingen van de werknemers en iedereen heeft een faillissementsuitkering toegewezen gekregen over drie maanden voorafgaand aan 5 mei.

 

Toch geloof ik niet in slechte mensen of goede mensen. Ik doe dit werk omdat het bij me past en omdat ik er goed in ben. Chris Bakker heeft zich in de nesten gewerkt en ik gun dat niemand. Het was de trots van deze man die het slechte in hem naar buiten bracht en ik zie het geheel ook niet als een overwinning.  Ik heb er een triest gevoel van over gehouden. Ik heb wel de les geleerd. Ik had beter mijn best moeten doen om de man te overtuigen zelf eerder faillissement aan te vragen. Net als de werknemers riepen. Dan had iedereen met geheven hoofd kunnen zeggen “ Het is niet gelukt en we gaan ons eigen weg. Want vechtend ten onder gaan is dodelijk. En dat gun ik heer Bakker niet.

Wikileaks in de taxi sector

“Doe je mond open en je contract wordt niet verlengd, doe je het niet, dan krijg je niet waar je recht op hebt.” Dat vertelt een vrouw in een filmpje op de internetsite www.mommen.nl. Mommen staat voor Meld Ongehoorde Misstanden in de taxisector. Over het algemeen zijn deze misstandmelders niet de taxichauffeurs die we kennen van de straattaxi. Zij komen niet in het nieuws over opstootjes op het Leidseplein, het weigeren van korte ritten of over het teveel afrekenen met de klant. Tachtig procent van de taxichauffeurs werkt namelijk in het zogenoemde contract ervoer. Zij houden zich bezig met het vervoer van schoolkinderen, gehandicapten en ouderen. Deze groep is niet op de taxistandplaats te vinden.

Zelfstandigen en ondernemers in de taxisector staan vaak bekend als cowboys, omdat zij veelal zelf hun eigen regels maken. Het zijn de vrije rijders die altijd weer voor ophef zorgen in de pers. Veel werkgevers zijn vroeger als zelfstandig ondernemers begonnen en hun bedrijven zijn in de loop der jaren gegroeid van eenmanszaken tot ondernemingen met honderden werknemers. De reacties op de mommen site wekken de indruk dat werkgevers nog steeds de cowboymentaliteit bezitten.

Er werken ongeveer 40.000 werknemers in de branche waarvan 35.000 in het contractvervoer. Het is ook een sector waarin de prijzen enorm onder druk staan. Dit komt voornamelijk door regulering van de prijzen, een strak vergunningenbeleid vanuit de overheid en door de Europese verplichting tot de aanbesteding van overheidsopdrachten. Kort gezegd: een sector met cowboys en moordende concurrentie. En daar hebben veel werknemers last van.

Vorig jaar is FNV Bondgenoten begonnen met de internetsite waar werknemers uit de taxibranche misstanden, al dan niet anoniem, kunnen melden. Het liep meteen vanaf het begin storm met 3.000 unieke bezoekers per maand. Honderden meldingen van misstanden kwamen binnen en als werknemers het aandurfden, werden de klachten op film vastgelegd en op de site geplaatst. De meldingen gaan, onder andere, over intimidatie, wanbetaling van het loon en over chauffeurs die opdrachten krijgen die in strijd zijn met de wet. De arbeidstijdenwet en het rij- en rusttijdenbesluit vervoer worden regelmatig overschreden. Auto’s gaan de weg op zonder de juiste vergunningen, zijn niet verzekerd of niet gekeurd. De lonen zijn al marginaal, maar er wordt zelfs nog onderbetaald. Binnen de bedrijven wordt een ‘verdeel en heersbeleid’ gevoerd, waardoor tussen de werknemers onderling veel wantrouwen ontstaat. “Als je klaagt, lig je eruit en je vijand slaapt nooit.” zei laatst een vakbondslid tegen mij. Werknemers lopen met gelijksoortige problemen rond, die zij individueel vaak niet opgelost krijgen bij de werkgever. Omdat de vakbond zoveel mogelijk buiten de deur wordt gehouden en omdat chauffeurs solitair werken, is het digitale initiatief van de internetsite in het leven geroepen.

Werknemers durven vaak niet tegen de wens van de directie in te gaan. In de eerste plaats omdat het aantal flexibele contracten in de taxisector alsmaar blijft stijgen. Sinds de invoering van de Wet Flexibiliteit en Zekerheid, die op 1 januari 1999 in werking trad, is het verkrijgen van een vast contract veel moeilijker geworden. Na drie jaar of drie contracten kunnen chauffeurs vaak op zoek naar een nieuwe werkgever of men kan na drie maanden met een nieuwe contractenreeks aanvangen. Volgens een onderzoek van het Sociaal Fonds Taxi is 58% van de werknemers korter dan drie jaar in dienst. Het ligt voor de hand dat de meeste van hen op basis van een tijdelijk contract werkt. Een vast contract is iets om zuinig op te zijn en een tijdelijk contract zou wel eens niet verlengd kunnen worden. Daarom houden teveel werknemers hun mond wanneer zij honderden of zelfs duizenden euro’s per jaar minder uitbetaald krijgen, dan waar zij recht op hebben. De meerderheid werkt parttime en dit aantal groeit. In 2006 was dat aantal 52% en in 2008 56%. Vaak vullen chauffeurs met hun baan op de taxi een uitkering of pensioen aan. Of zij hebben een partner die werkt. Daarmee vervalt de noodzaak om in actie te komen tegen onderbetaling. Chauffeurs zijn over het algemeen niet hoog opgeleid en zijn daarnaast de hele dag op pad. Dat laatste maakt het communiceren met de werkgever vaak lastig, zeker wanneer bijvoorbeeld het loon niet klopt. Veelal weten collega’s niet van elkaar dat ook zij met dezelfde problemen kampen.

Vorig jaar is door FNV Bondgenoten toch nog 600.000 euro aan achterstallig loon gevorderd voor werknemers uit de taxisector. Er zijn dus chauffeurs die hun mond wel open durven te doen. Maar wat gebeurt er eigenlijk met een chauffeur die geld vordert bij zijn werkgever of die openlijk op het internet zijn beklag doet over de onderneming waar hij in dienst is? Het effect kan heel verschillend zijn. Niet alle werkgevers zijn uit de kluiten gewassen cowboys. Bij een goed bedrijf wordt een in het salaris ontdekte fout geanalyseerd om te achterhalen of de fout ook bij andere chauffeurs gemaakt is. Helaas blijkt dat bij de meeste werkgevers na een vordering of publicatie op mommen.nl de arbeidsrelatie met de werknemer verstoord raakt. Vaak leidt dit ertoe dat de werknemer ergens anders emplooi zoekt. De vakbond komt bij de achtergebleven werknemers dan in een kwaad daglicht te staan bij. Het enige verhaal dat namelijk nog klinkt in het bedrijf is de versie van de werkgever. Hierdoor ontstaan kampen binnen een bedrijf. Aan de ene kant gaan werknemers de vakbond als anti werkgever beschouwen in plaats van pro werknemer. Aan de andere kant worden werknemers steeds banger om voor hun rechten op te komen. Zeker als een deel van de collega’s anti vakbond is geworden.

Naast het juridisch bijstaan van individuele werknemers, probeert de bond problemen collectief te trekken door werknemers met dezelfde problemen samen te brengen. Op deze wijze staan werknemers sterker en kunnen problemen krachtiger worden aangekaart. Met de meldingssite http://www.mommen.nl blijken de werknemers met gelijksoortige problemen elkaar te vinden. Zo is in 2010 bij twee bedrijven waarover veel geklaagd werd op de site, een collectieve actie op touw gezet. Deze bedrijven waren al jaren een doorn in het oog van de vakbond. Veelvuldig is er geprocedeerd om lonen te vorderen. Toen van beide bedrijven op de site meldingen binnen kwamen, ontstond onder de chauffeurs een soort netwerk. Zij stonden ineens niet meer alleen met hun probleem, maar zagen dat er meer collega’s waren die met dezelfde problemen worstelden. Hierop heeft de bond bijeenkomsten georganiseerd die uiteindelijk tot het faillissement van beide bedrijven heeft geleid. De werknemers kregen het achterstallige salaris van het UWV. De meesten zijn bij betere bedrijven in dienst getreden en momenteel wordt nog steeds actie ondernomen om achterstallige pensioenpremies gerepareerd te krijgen. Door collectief in actie te komen, heeft de vakbond zich op een andere wijze kunnen profileren. De vakbond heeft een zeker respect afgedwongen in de sector door de werknemers een spreekbuis te geven en van daaruit acties te organiseren.

Het is altijd een moeilijk besluit voor een werknemer om het bedrijf waar hij werkt op een negatieve manier in de pers te belichten. Meestal is hij dan al ten einde raad en ontzettend boos. De gevolgen van het publiceren van een filmpje waarin met naam en toenaam een boekje wordt open gedaan over de werkgever, zijn op dat moment minder belangrijk dan het probleem dat aangekaart wordt. Het gaat dan vooral om rechtvaardigheid en respect. Maar heiligt het doel van rechtvaardigheid en respect ook dit middel?

Werkgevers zijn op zijn zachtst gezegd niet erg blij met een dergelijke publicatie op de meldingssite. Het kan voor een bedrijf ook heel grote gevolgen hebben. Als bijvoorbeeld een aanbesteding plaatsvindt en de gemeente kijkt naar de mommensite waarop veel negatief nieuws over een bedrijf gemeld staat, dan is de kans aanwezig dat de aanbestedingsopdracht niet gegund wordt. Een melding op de site vergroot ook de tegenstellingen tussen de verschillende groepen chauffeurs in het bedrijf.

De werkgever komt op de site niet aan het woord. Elke werknemer kan een melding doen. Er wordt niet gecontroleerd of het verhaal klopt en het gebeurt meestal anoniem. Op de meeste meldingen wordt door de bond ook geen actie ondernomen. Alleen als een film wordt gemaakt, wordt het verhaal goed nagetrokken. Hieruit volgt dan ook een collectieve actie. Het blijft ook dan een eenzijdig verhaal van boze werknemers.

Het doel van de site is de breed gedragen en diep gevoelde problemen aan het licht te brengen en deze door middel van collectieve acties op te lossen. Tevens is de verwachting dat er groei van het ledenaantal zal ontstaan. Hierdoor dient de vakbond zich zichtbaar en daadkrachtig op te stellen om aansluiting te vinden bij de werknemers in de sector. Deels is dat gelukt, maar er is geen sprake van een significante ledengroei buiten de bedrijven waar daadwerkelijk actie is gevoerd. De site is een uitlaatklep voor ontevredenheid. Het vormt daarbij een risico dat bedrijven die een paar ontevreden chauffeurs hebben, in grote problemen kunnen komen door bijvoorbeeld mislopen van aanbestedingen.

In de vakbond moet de overweging gemaakt worden of de site in de lucht blijft of niet. Het is niet de bedoeling dat de werkgelegenheid in de branche geschaad wordt. Toch is en blijft het van groot belang dat chauffeurs elkaar weten te vinden, zodat de problemen die zij ondervinden, samen gedragen kunnen worden en dat zij zich ondersteund weten door de vakbond. Het is onontbeerlijk dat er discussie op gang komt in de bedrijven en dat werknemers gezamenlijk voor het naleven van de CAO knokken. Daar wordt een bedrijf alleen maar beter van. En daar moet de vakbond middelen voor aanwenden. De vraag is alleen of http://www.mommen.nl het ultieme middel is om de doelstellingen te bereiken.

Boter op het hoofd

Uit een bedrijf in Noord Holland, dat erg slecht bij de bond staat aangeschreven, kwam een werknemersvraag die ons verbaasde. Het ging over de Levensloopregeling. “wat is dat?” hoor ik de gemiddelde chauffeur al vragen. Dat is een spaarpot om later minder te gaan werken of b.v. en jaartje niet te werken, een sabbatical noemen ze dat. Zo een regeling verwacht je meer in de zakelijke dienstverlening en niet bij de taxi. Deze werknemer liet €258,- per maand door de werkgever weg-storten op een Levenslooprekening maar had na twee jaar geen overzicht of stortingsbewijs van de werkgever ontvangen. Daarnaast heeft zij 850 vakantiedagen opgespaard met meeruren. Wel een bijzonder voorbeeld van zuinigheid maar is dat nu wel zo handig? Nee, is mijn antwoord. Deze werknemer heeft boter op het hoofd. Wanneer de werkgever failliet gaat is zij €25 000,- kwijt. Voor advies over sparen ga je naar de Inderpender.nl, luidt
mijn advies.

Werkgevers hebben ook geregeld boter op het hoofd. Deze week ben ik door werknemers van twee bedrijven gebeld met dezelfde klacht. De baas heeft in de cao gelezen dat hij alle meeruren van de parttimers niet meer hoeft uit te betalen.(ik denk dat de opticien hier uitkomst kan bieden wat dat staat beslist niet in de CAO taxi) Hij spaart alle meeruren in een potje om de werknemer uit te betalen wanneer er geen werk voorhanden is. Het ondernemersrisico wendt hij hiermee volledig af op de werknemer. Wanneer deze werkgever failliet gaat is de werknemer namelijk ook alles kwijt. Bovendien zijn de opgespaarde meeruren van de werknemer en deze maakt uit of de uren uitbetaald worden per maand of en wanneer deze uren als vrije tijd opgenomen worden. De werkgever heeft daar niet veel over in te brengen.
Dit zijn geen slimme werkgevers. Wanneer zij bijvoorbeeld controle krijgen van heb sociaal fonds taxi zal in een keer heel veel geld aan de werknemers uitgekeerd worden, wat het voortbestaan van het bedrijf in gevaar brengt, zeker als de werkgever met dat geld “andere dingen” heeft gedaan.

Werknemers die in zo een situatie zitten helpen het bedrijf door deze zaken aan te kaarten bij de vakbond en bij het sociaal fonds taxi.
Laat je niet in de maling nemen maar laat je goed informeren. Maak je sector, taxi, volwassen door de spelletjes van werkgevers met boter op het hoofd een halt toe te roepen. Of heb jij ook boter op het hoofd soms?

Column van de FNV Bondgenoten website

Hoe het met vorige week afging:

Werven

“Er zijn deze week zeventig informatiepakketten de deur uitgegaan naar potentiële leden en we hebben vijftien nieuwe leden ingeschreven in mijn regio, dat is het resultaat van intensief werven. Ik ben samen met kaderleden langs scholen en instellingen gegaan.

‘Naast het werven geven we ook uitleg over de taxi cao. Chauffeurs die willen weten of hun loon klopt, verwijs ik tegenwoordig door naar de Looncalculator van het Sociaal Fonds Taxi, die onlangs is gelanceerd.

Bedrijfsnetwerk

‘De meeste chauffeurs hebben weinig contact met hun collega’s omdat ze altijd onderweg zijn. Daarom ben ik begonnen met het opzetten van bedrijfsnetwerken. Zo’n netwerk bestaat uit een lijst van medewerkers met daarop hun naam, email en bedrijf waar ze voor werken. Die gegevens worden gedeeld per mail.

‘Als er iets speelt kun je dat gemakkelijk communiceren met je collega’s. Bijvoorbeeld als je loon te laat is gestort en je wilt weten of dat bij je collega’s ook zo is. Zo hebben we al netwerken van Taxi de Groot, de Bios groep en A-Tax de Vries.

‘Als chauffeurs ook een bedrijfsnetwerk willen kunnen ze mij mailen . Je kunt het ook zelf opzetten, dat is heel makkelijk. Schrijf je gegevens op een papiertje, geef dit door aan je collega’s en vraag of ze hetzelfde willen doen. Regel dat de gegevens weer bij jou terugkomen en deel ze met mij. Ik zie het als een voorsprong opLevendige Vereniging , een project van FNV Bondgenoten om leden met elkaar te verbinden.

Vakbondscafé

‘Afgelopen donderdag was er een informele bijeenkomst van werknemers van A-Tax de Vries. Zo’n bijeenkomst zonder agenda noemen we Het Vakbondscafé. Dat hadden we nog niet eerder gedaan met chauffeurs van A-Tax de Vries en is goed bevallen. Omdat we samen op een ontspannen manier samen een drankje doen, is zo’n bijeenkomst niet te beladen en alles wordt toch besproken.

Adviseur Sociale Voorzieningen

‘Ik kom veel chauffeurs tegen die schulden hebben. Dat komt omdat veel chauffeurs een parttime contract hebben of een reïntegratietraject doen. Ze moeten dan of met weinig, of met minder geld rond komen.

‘Er is vaak geld bij gemeentes beschikbaar voor diegene die moeilijk rond kunnen komen waar men geen weet van heeft. Om erachter te komen hoe je daar gebruik van kunt maken, kun je een afspraak maken met een Adviseur Sociale Voorzieningen . Ik ben op zoek naar chauffeurs die een opleiding tot Sociaal Adviseur bij de bond willen volgen. Heb je interesse? Mail mij!

Wilt ook gebruik maken van onze aanbieding vandaag?

Een veelgehoorde vraag. Je hebt net weer veel geld in de tank van je auto gepompt en bij de kassa wordt de verplichte vraag gesteld.” Wilt u ook gebruik maken van onze aanbieding vandaag?” Vaak twee keer zo duur als bij de super maar dan twee voor de prijs van één. Het is niet leuk om nee te zeggen tegen zo een tankstation bediende. Vooral wanneer je weet dat hij of zij verplicht is jou deze vraag te stellen. Vorig jaar is zelfs een pompmedewerker ontslagen omdat hij weigerde steeds weer aan zijn vaste klanten te vragen ” Wilt u ook gebruik maken van onze aanbieding vandaag?” ,vertelde een van onze juristen mij vanmiddag. Uiteraard is daar een mooie ontslagvergoeding door de rechter voor toegewezen. Dat maakt het moeilijker om de aanbieding van vandaag te weigeren.

Alleen vandaag had ik er echt geen zin in. Ik kwam net van de tandarts en de verdoving was uitgewerkt. Ik was stront chagrijnig. Bij de kassa wilde ik een broodje en een drankje afreken en daar kwam het hoor: ” Wilt u ook gebruik maken van onze aanbieding vandaag?”  Doet u mij maar een Camel zonder filter erbij” antwoordde ik. Deze heer wilde mijn stille hint, dat ik niet lastig gevallen wilde worden met de dagelijkse aanbieding, niet horen. Als door een computer aangestuurd, zette hij zijn queeste voort en vroeg nogmaals.” Wilt u ook gebruik maken van onze aanbieding vandaag?”  Ik was ‘not amused’ “U bekijkt het maar met deze verkoop” was mijn antwoord. En zonder de koop af te maken reisde ik af.

Waarom was ik nu boos geworden. Ik weet dat die man het moet vragen. Was mijn eerste gedachte. Toen dacht ik “Waarom moet hij dat toch vragen?”. Het antwoord is simpel. Mensen vinden het niet leuk om nee te zeggen dus dat verkoopt goed.

Onderweg naar huis moet ik toch weer stoppen voor mijn rookverslaving. Weer stond ik voor de kassa. Maar dit keer net voor het moment toen ik wist dat ik de vraag gesteld zou worden, flapte ik het er zomaar uit. “Wilt u lid worden van FNV Bondgenoten?”. Hij was volledig in verwarring. Na een zeer korte uitleg nam hij voor zichzelf en zijn collega’s een stapel inschrijfformulieren aan. Hij bedankt me hartelijk en is finaal vergeten te vragen .” Wilt u ook gebruik maken van onze aanbieding vandaag?”

 

Deeltijd op de taxi

 Het valt tegen om een voltijdbaan op te taxi te vinden, zeker voor chauffeurs die er niets voor voelen om 24 uur per dag en 7 dagen per week beschikbaar te staan voor de werkgever. Daarom hebben veel chauffeurs een ander baan ernaast.

Vorige week sprak ik Cees Nieuwenhuizen. Cees werkt sinds 12 jaar op de taxi nadat hij zijn werk bij een drukkerij kwijtgeraakt was. “Het is leuk werk en tot nu toe is het goed te combineren geweest met mijn andere baan”. Cees geeft skiles in de wintermaanden. Hij heeft bij Taxi de Rhoo een contract voor 30 uur in de week en wanneer mogelijk  maakt hij wat extra uurtjes achter het stuur. Deze spaart hij op zodat hij in februari en maart vrij kan nemen om skiles te geven. Cees heeft daarover met de werkgever prima afspraken kunnen maken en het ging ook al jaren goed, totdat het sociaalfonds taxi (SFT) het bedrijf op de cao regels wees. Cees dient zijn meeruren, volgens artikel 3.10.5 van de CAO Taxi, op te nemen voor het einde van het jaar waarin ze zijn opgebouwd. Dat is dus voordat het ski seizoen aanvangt.

Nu zou je kunnen denken “wat maakt dat uit” Cees kan zijn uren laten uitbetalen en dit geld reserveren voor zijn winterstop op de taxi. Maar daar heeft Cees toch grote moeite mee. Als hij de uren laat uitbetalen vallen ze in het hoge belasting tarief. Van zijn verdiensten op de piste houdt hij ook weinig over omdat hij de loonbelasting heffingskorting toepast wordt op zijn taxiloon.

Loonheffing wordt gedurende het jaar ingehouden en afgedragen als voorheffing op de inkomstenbelasting die de taxichauffeur na het jaar betaalt. Op deze inkomstenbelasting komt de reeds betaald loonbelasting in mindering. In het geval van Cees wordt er meer loonbelasting ingehouden dan er aan inkomstenbelasting verschuldigd zou zijn omdat hij inkomsten heeft uit ander arbeid waar de heffingskorting niet op wordt toegepast. Heffingskorting kan namelijk maar bij één werkgever toegepast worden.

Omdat Cees teveel belasting betaald kan hij dit terugvragen. Dit kan hij gratis laten doen door de grootste en beste belastingadviseur van Nederland, volgens de Belastingdienst is dat de FNV. Vakbondsleden mogen daar kosteloos gebruik van maken.

Maar hoe zit het met de verplichting voor Cees om zijn meer gewerkte uren op te nemen voor het einde van het jaar.

Remko Mast, eerste onderhandelaar CAO Taxi zegt daarover “De reden waarom artikel 3.10.5 in de cao kwam, is om werknemers te beschermen. Het komt te vaak voor dat taxibedrijven failliet worden verklaard. Wanneer een chauffeur dan 100 verlofdagen heeft opgebouwd dan is hij daar driekwart van kwijt.”

Als de regeling ervoor zorgt dat sommige werknemers in  de problemen komen als ze de opgebouwde meeruren in het volgend jaar voor een bepaald doel willen inzetten voor een lange vakantie of zoals bij Cees voor seizoenswerk dan zal bij de volgende CAO het artikel wellicht moeten worden herzien. Omdat er door het SFT geen uitzondering op dit artikel gemaakt mag worden kunnen werkgevers en werknemers nu niets anders doen dan dispensatie aanvragen bij CAO partijen.

Is het terecht dat Cees zich druk maakt over deze regelingen in de belastingwet en in de CAO?

Ik denk van wel. Vakbondsleden worden gewezen op het voordeel van het invullen van de belastingaangifte. Maar de meeste chauffeurs weten echt niet dat zij recht hebben op teruggave van soms honderden euro’s.

En hoewel het goed is om werknemers te beschermen tegen het opbouwen van teveel meeruren is het even belangrijk om chauffeurs te wijzen op het gevaar van te veel vakantiedagen saldo en op de mogelijkheid om belastinggeld terug te vragen.