De gijzelende tas

Na maanden van onzekerheid kwam er eindelijk zicht op loon voor 37 medewerkers van MPV taxi uit Voorschoten. De UWV had een bijeenkomst bij MPV georganiseerd om iedereen als werkzoekende in te schrijven en om de WW uitkeringen te regelen. Wat nog geregeld moest worden was de faillissementsuitkering. En om die reden sloot ik mij aan bij de bijeenkomst. Gewapend met machtigingen om namens de werknemers het faillissement aan te vragen heb ik, aansluitend op de intake van de UWV, de tekorten van het salaris ingevuld op de machtigingen en deze laten ondertekenen.

 

Ik was bijna klaar toen de werkgever binnen stapte en iedereen die getekend had of wilde tekenen het pand uit zette. Het invullen van de papieren zette zich dus buiten op de stoep voort. Het was prachtig weer maar dat kon de kilte die de medewerkers voelden niet uit de lucht halen. “Schande “ riepen ze. “Hij had zelf allang het faillissement aan moeten vragen in plaats van ons zolang op ons geld laten wachten.”  Toen alles ingevuld en ondertekend was en iedereen opgestapt was , ben ik ook in de auto gestapt naar Rotterdam. Op kantoor aangekomen mistte ik opeens mijn tas. Die was met alle tumult op de stoep blijven staan. Linéa recta weer terug naar Voorschoten ( ongeveer drie kwartier rijden) belde ik onderweg de politie om mijn vermiste tas op aan te melden. En een werknemer van MPV ook gebeld omdat hij vlakbij woont. Hij is direct naar het pand gegaan en stond me op te wachten toe ik aankwam.

 

Maar ook de werkgever stond me op te wachten. Hij meldde mij dat mijn tas was gegijzeld. Ik kon het terug krijgen indien ik losgeld zou betalen in de vorm van de aanvragen voor het faillissement. Deze had ik gelukkig in mijn auto liggen. Uitgesloten riep ik en ik heb een half uur nog met hem staan praten in de hoop aan zijn verstand te brengen dat dit echt niet kon. Maar helaas moest ik de politie inschakelen om de tas uiteindelijk terug te krijgen. Toen de twee agenten na tien minuten naar buiten kwamen met de tas kwam een hele boze Chris Bakker, want zo heet deze werkgever, achter ze aan. En net als de bond en de vervelende leden, de concurrenten en de belastingdienst en het sociaal fonds taxi en het pensioenfonds had nu ook de politie alles fout gedaan.

Ze hebben hem weer terug gewezen naar zijn eenzaam kantoortje met de woorden “Meneer Bakker we hebben nu echt genoeg van u!”

Mijn gevoel hadden ze daarmee niet beter kunnen verwoorden.

 

Inmiddels heeft het pensioenfonds het faillissement aangevraagd met 15 steunbetuigingen van de werknemers en iedereen heeft een faillissementsuitkering toegewezen gekregen over drie maanden voorafgaand aan 5 mei.

 

Toch geloof ik niet in slechte mensen of goede mensen. Ik doe dit werk omdat het bij me past en omdat ik er goed in ben. Chris Bakker heeft zich in de nesten gewerkt en ik gun dat niemand. Het was de trots van deze man die het slechte in hem naar buiten bracht en ik zie het geheel ook niet als een overwinning.  Ik heb er een triest gevoel van over gehouden. Ik heb wel de les geleerd. Ik had beter mijn best moeten doen om de man te overtuigen zelf eerder faillissement aan te vragen. Net als de werknemers riepen. Dan had iedereen met geheven hoofd kunnen zeggen “ Het is niet gelukt en we gaan ons eigen weg. Want vechtend ten onder gaan is dodelijk. En dat gun ik heer Bakker niet.

Post a comment or leave a trackback: Trackback URL.

Reacties

  • Ronald  On mei 30, 2011 at 9:43 am

    maandag, 30-05-2011,
    goede dag Rufus, team, ja een verdrietige situatie.! En wat schieten we ermee op? Bedoel je ook, we voeren oorlog maar wie wint? Een samenwerking tussen de medewerkers met de werkgever was een mooier resultaat, misschien? Een doorstart zeg maar. Vanochtend sprak een groep dames aan bij ons id plaats, die in conflict zijn met de Thuiszorg, 20-à 30% loon, minder en doorgaan of ontslag…Een begeleider van Abva Kabo sprak ik ook kort even, nl. heb ik ambitie zelfstandig te willen zijn, ism anderen, maar hoe leg je dat goed uit, aan gefocuste personen die al lang werken, weten wat ze krijgen, en nu een deksel op hun neus ervaren, “hun hoofd staat niet” naar een andere werkvorm. Recht is recht en krom is krom. Alhoewel de snelste weg niet een rechte weg schijnt te zijn maar een gebogen weg /route, (aardig voor chauffeurs die snel korte weg’verwacht worden te rijden) nl. omdat de aarde rond is is een bolle weg korter..succes Rufus.!!nb ik ben weg gegaan, bij m’n werkgever , wilde meer verlof, dan was passend, en ook ik te “bijde hand”… R.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: